«11 ώρες χειρουργεiο, ανάπnpη από τη μέση και κάτω»: Καθnλώνει η Γιάννα Τερζή για την άγνωστη μάxη με τον καpκiνο

Η Γιάννα Τερζή, με αφορμή τα γενέθλιά της , μοιράστηκε μια προσωπική εξομολόγηση σχετικά με την υγεία της. Η γνωστή τραγουδίστρια αποκάλυψε ότι κατά την περίοδο της καραντίνας διαγνώστηκε με όγκο στο νωτιαίο μυελό και υποβλήθηκε σε επέμβαση.

Την Κυριακή 3 Δεκεμβρίου, εν μέσω της Παγκόσμιας Ημέρας Ατόμων με Αναπηρία, μοιράστηκε μια φωτογραφία που την δείχνει να ποζάρει σε αναπηρικό αμαξίδιο, συνοδεύοντας τη με ένα μακροσκελές μήνυμα περιγράφοντας τη δική της εμπειρία.

Γιάννα Τερζή: Τα όσα έγραψε στην ανάρτησή της

«Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα ατόμων με αναπηρία, θα ήθελα να μιλήσω και για τη δική μου εμπειρία, και ίσως στα λόγια μου βρούνε κοινά σημεία όσοι έχουν έρθει αντιμέτωποι με προβλήματα νωτιαίου μυελού και τις συνέπειες αυτών.

Μετά από 11 ώρες για την επιτυχημένη αφαίρεση του επενδυμώματος, του σπάνιου ενδομυελικού όγκου που είχα, βγήκα από το χειρουργείο. Ξύπνησα και έζησα τους επόμενους μήνες της ζωής μου ως ένας άνθρωπος ανάπηρος από τη μέση και κάτω.

Βίωσα πως είναι να μην ορίζεις το σώμα σου. Να μην αισθάνεσαι τίποτα. Να μην περπατάς. Να μην μπορείς να αυτοεξυπηρετηθείς. Να στήνεται ένα μικρό ή και μεγάλο σχέδιο για να κάνεις απλά, καθημερινά πράγματα. Κι αυτό χρειαζόταν πολύ, μα πολύ περισσότερο χρόνο και υπομονή απ’ ότι πριν.

Βίωσα το αμαξίδιο, πως να χειρίζομαι το σώμα μου σε σχέση με αυτό. Έμαθα να κάνω οτιδήποτε σε σχέση με τα πόδια μου από την αρχή, σαν μωρό, σε πορεία μηνών. Δεν ήξερα πότε θα επανέλθω, σε τί βαθμό θα επανέλθω, απλά ζούσα την κάθε μέρα προσπαθώντας για το καλύτερο, όσο έκανα αποκατάσταση.

Σήμερα, 2 χρόνια και 10 μήνες μετά το χειρουργείο, δουλεύω με μια «αόρατη αναπηρία» που έχει να κάνει με την αισθητικότητα των κάτω άκρων. Έχοντας κατανοήσει από μέσα την έννοια της αναπηρίας κι έχοντας μιλήσει με ανθρώπους που βιώνουν την αναπηρία όλη τους τη ζωή, διαπιστώνω πως αυτό που λείπει ως νοοτροπία είναι η… έννοια της ΙΣΟΤΗΤΑΣ. Ναι, και εδώ.

Ακόμα κι αν η πολιτεία δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες των ανάπηρων ατόμων – που εννοείται ότι ούτε καν πλησιάζει στο πως θα έπρεπε να είναι τα πράγματα – από τους πολίτες υπάρχει η παιδεία να αντιμετωπιστούν οι ανάπηροι ως ίσοι και όχι ως κατώτεροι άνθρωποι που ζητούν οίκτο;; Όχι, δεν υπάρχει.

Πέρα από τα κλασσικά συναισθήματα φόβου, αμηχανίας, ξεβόλεματος και τη νοοτροπία προκατάληψης, διαχωρισμού και εγκατάλειψης, ΚΑΙ η λύπηση «κρίμα τους καημένους» αλλά ΚΑΙ η εξύψωση «πως το κάνουν αυτό, είναι ΗΡΩΕΣ» είναι στην ουσία

ΕΛΛΕΙΨΗ ΣΕΒΑΣΜΟΥ, έλλειψη ισότητας. Ρωτήστε τους ίδιους Για μένα όλα ξεκινάνε από την έλλειψη εξοικείωσης. Δεν γνωρίζουμε τους ανάπηρους. Νομίζουμε ότι είναι οι “άλλοι”», έγραψε η Γιάννα Τερζή στην ανάρτησή της.

Ακολουθεί η φωτογραφία και η ανάρτηση της:

Λίγες μόνο ημέρες μετά την αποκάλυψή της, πως πριν από τρία χρόνια διαγνώστηκε με όγκο στον νωτιαίο μυελό, η Γιάννα Τερζή προχώρησε σε ακόμη μία προσωπική εξομολόγηση.

Μέσα από τον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram, η Γιάννα Τερζή χθες, ανάρτησε μία φωτογραφία, αναφέροντας τους λόγους για τους οποίους αποφάσισε να προβεί σε αυτή την αποκάλυψη. Ωστόσο μοιράστηκε και τις ανησυχίες της, για το πως έχουν εξελιχθεί τα πράγματα στην κοινωνία που ζούμε.

Κατά κάποιο τρόπο, εξέφρασε το «παράπονό» της, αναφέροντας μεταξύ άλλων πως σταδιακά χάνεται η ανθρωπιά και τα πράγματα έχουν αγριέψει μεταξύ των ανθρώπων και των σχέσεων που διατηρούν πλέον μεταξύ τους. Μέσα από την εξομολόγησή της για την περιπέτεια την υγείας της, η ίδια προσπαθεί για το αντίθετο.

Υποστηρίζει πως με το να μοιραζόμαστε τις δυσκολίες ερχόμαστε πιο κοντά και πάμε κόντρα στις υπάρχουσες συνθήκες που επικρατούν πλέον στην κοινωνία μας.

Η νέα ανάρτηση της Γιάννας Τερζή στο Instagram

«Αποκάλυψα την προσωπική περιπέτεια που πέρασα πριν περίπου 3 χρόνια για πολλούς λόγους, με κυριότερο το να προσθέσω κι εγώ, εδώ online, κάτι ελάχιστο, μικρούλι στη διαδικασία που έχουν ξεκινήσει άλλοι πριν από μένα και τους θαυμάζω πολύ γι’ αυτό», έγραψε αρχικά στη λεζάντα της και συνέχισε.

«Το να μοιραζόμαστε καταστάσεις δύσκολες που μπορεί να μας φέρουν πιο κοντά, που μπορεί να μας κάνουν να ανταλλάξουμε μεταξύ μας πληροφορίες πολύτιμες. Που μπορεί να γίνουμε η αφορμή ενός κύματος αγάπης και φροντίδας ο ένας για τον άλλο. Υπάρχουν τόσα μα τόσα πολλά εκεί έξω που σκοπό έχουν να μας κάνουν να απομακρυνόμαστε, να βρίσκουμε λόγους να κοιτάζουμε ο ένας τον άλλον καχύποπτα, ανταγωνιστικά.

»Φαίνεται να χάνουμε όλο και περισσότερο την ανθρωπιά μας, την ενσυναίσθηση, την ουσία μας, το λόγο της ύπαρξής μας. Κι όμως είμαστε εδώ για να βοηθάμε. Να στηρίζουμε. Να μοιραζόμαστε. Να βρίσκουμε τρόπους αληθινούς ώστε να κάνουμε τους δεσμούς μεταξύ μας πιο δυνατούς.

»Να μαλακώνουν τα πρόσωπα. Να εμπιστευόμαστε λίγο περισσότερο τις προθέσεις. Έχουν αγριέψει πολύ τα πράγματα εκεί έξω. Κι όσο πιο πολύ αγριεύουν, τόσο πιο πολύ έχω ανάγκη να πιστεύω στο καλό», κατέληξε η τραγουδίστρια.